Malbata hevalê Harûn, ji Geverê koçberî Amediyeyê dibe û li wir bi cih dibe. Ew, li Amediyeyê ji dayik dibe û li wir mezin dibe. Beşeke mezin a temenê xwe bi şivantiyê dadigire.
Ji ber dizanî tu yê bibî evîndarê rojê Zagrosan. Te hemêz kir, dizanî tu yê bibî rêhevalê rojê û bi rêya re stiyê re bimeşî Zagrosan. Te hemêz kir te bi şîre singê xwe û bin ava zarokiya da mezkirî. Tu nava bayê azadiyê de û bi bêhna gulê xwe mezin kirî.
‘Ne olursa olsun o tepeye girip yarıda kalan eylemi tamamlayarak şehitlerin intikamını alacağız’ diyen 35 özgürlük savaşçısından altısının (Botan, Ruken, Axin, Çarçella, Hogir) efsanesi yazıldı o gece tepede. Kimisi henüz ilk kez eyleme katılıyordu.
Gelincik çiçeği kırlarda açan narin bir çiçektir. Baharın ilk yağmurlarıyla yeşerir, başını güneşe doğru kaldırır, güzelliğiyle diğer kır çiçeklerinin rengine renk katar. Güzel ve narin olduğu kadar rengi de zaferin rengi olan kırmızıdır.
Zagros Başak yoldaşımız, özgürlük saflarına katılırken kullandığı ilk ismi Akif Urfa’dır.
Hevalê Hasan du gund de gelekî zorî û zehmetî kişandibû, me bi hev re jiyan kiribû. Me di ugndê Emoxanzê bi hev dû re kar dikir. Em di vî gundî de cîranê hebûn. gundê me gelekî xîzan bû, gundê me gelekî sakin û bêdeng bû û ji dinyayê xebera wî nebû û xwedî 20 malbatan bû. di vî gundî de karê herî mezin ku tu bikaribe zikê xwe têrbike.
Dema mirov hinek tiştan tîne ziman, pê re zehmetî jî xwe nîşan didin, nexasim dema mirov şehîdan tîne ziman, ew zehmetî qat bi qat zêdetir dibin û êşên pir kûr didin jiyandin. Çimkî di wê kêliyê de bîranînên ku hatine jiyîn, parvekirinên xweş, sohbetên germ, meşên bi coş, jiyana bi wan re û tim û tim li ser esasê rêhevaltiyê ew rihê wan ê bi hevaltiyê ve girêdayî, ew rûyê wan ê ku tim keneke germ li ser heyî, ew jiyana wan a ku tim bi têkoşînê derbas dibe hemû yek bi yek tên bîra mirov û bixwazî nexwazî êş dide mirov.
Çalıların içinde sızarak ilerliyorlardı. Büyük bir dikkatle önlerindeki düzlük yerlerden sürünerek dikkatle hedef doğru gidiyorlardı. Onları seyreden arkadaşların heyecanı doruktaydı; çünkü sızma grubu mevzilere 10 metrelik mesafeye yaklaşmışlardı. Oradan itibaren tehlike daha da büyüktü; ama sızma grubunun çekmeli mayınlarından haberi yoktu. Serxwebun arkadaş el bombasını eline alarak pimini düzeltti.
Rehevaltî hertim dibû çavkaniya jiyana me ya PKK ê. Rêhevaltiya jin jî di milê jiyanê de hertimî bi dilpakî û bi girêdanekî mezin xwe nîşanî hevalbendiya PKK ê da. Wek Bêrîvan, Bêrîtan, Zîlan û Viyan. Kevneşopiya ku ji wan hevalan digirt û riyekî rast de dixwaze ew kevnoşopî bie meşandin. Û bike jiyanek azad a jinê û civakê.
Malbata me bi gîştî welatparêze, lê yên ne welatparêz jî hene. Bavê min di sala 1995’an de şehîd dikeve. Di sala 1993’an de dema ku gundê me xirab kirin ji ber vê em derbasî başûr bû. Piştî demekê em derbasî wargeha Etrûşê bûn, ji derbasbûna başûr heta wargeha Etrûşê êdî naskirina hevalan çêbû.
